
Zdjęcie: walt sturgeon / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Anna Baykalova / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek winnoczerwony
Russula vinosa
Winnoczerwony kapelusz z wiekiem szarzeje i ciemnieje, zwłaszcza po dotknięciu. Rośnie w lasach iglastych latem i wczesną jesienią; grzyb jadalny o łagodnym smaku.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
26 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: październik 2025.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (6), małopolskie (2), podlaskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czerwony kapelusz gołąbka winnoczerwonego trudno na oko odróżnić od trującego gołąbka buczynowego. Buczynowy ma ostry w smaku miąższ, kapelusz blednący po deszczu do żółtawego i rośnie pod bukami; winnoczerwony jest łagodny, rośnie w lasach iglastych i szarzeje po dotknięciu.
Gołąbka winnoczerwonego wzrokiem prawie nie da się odróżnić od trującego gołąbka wymiotnego. Pomaga to, że winnoczerwony z wiekiem i po dotknięciu szarzeje i ciemnieje, a smak ma łagodny; wymiotny jest piekąco ostry — dotknij językiem i wypluj.
Gołąbka winnoczerwonego łatwo pomylić z gołąbkiem błotnym. U winnoczerwonego trzon i miąższ szarzeją po przełamaniu, a kapelusz z wiekiem i po dotknięciu ciemnieje; miąższ błotnego nie zmienia barwy. Oba są jadalne.
Podobne są też: Gołąbek płowiejący, Gołąbek słodkawy


