Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: archenzo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Adrien BENOIT à la GUILLAUME · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: bjoerns · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek złotawy
Russula aurea
Złocistożółty kapelusz i trzon z żółtawym nalotem u góry; rzadki, rośnie w lasach liściastych latem i wczesną jesienią. Grzyb jadalny o łagodnym smaku.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
11 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r..
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (2), lubelskie (1), lubuskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czerwone formy gołąbka złotawego łatwo pomylić z trującym gołąbkiem wymiotnym. Złotawy ma jednak żółte blaszki i miąższ, trzon z żółtawym nalotem i łagodny smak, a wymiotny — białe blaszki i trzon oraz piekąco ostry miąższ.
Czerwone formy gołąbka złotawego łatwo pomylić z trującym gołąbkiem buczynowym. Złotawy zachowuje jednak złocistożółty ton, ma trzon z żółtawym nalotem u góry i łagodny smak, a buczynowy jest różowokarminowy, ostry w smaku i rośnie pod bukami.
Więcej z kategorii Gołąbki
