Zdjęcie: Schmiddtchen · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Matej Frančeškin · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jean-Pol GRANDMONT · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tim Sage / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Boczniak białożółty
Pleurotus dryinus
Kremowobiałe, omszone kapelusze z widoczną, błoniastą pozostałością osłony na młodym trzonie - rzadkością wśród boczniaków. Rośnie na pniach drzew liściastych, jadalny w młodym wieku, później twardnieje.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
52 stwierdzenia z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 3 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 3 stwierdzenia — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (10), podlaskie (7), wielkopolskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Boczniak białożółty ma jaśniejszy, kremowobiały i nieco kosmkowaty kapelusz, a na młodym trzonie błoniastą pozostałość osłony; boczniak ostrygowaty ma kapelusz szary, bez śladów osłony, a jego miąższ nie żółknie. Oba są jadalne, białożółty tylko młody.
Boczniak białożółty ma kapelusz pokryty włókienkami lub łuseczkami i trzon z resztką osłony. Boczniak topolowy ma kapelusz gładki, na sucho kremowobiały, po zwilżeniu szarobrązowy, i wyrasta bez trzonu z martwych osik. Oba są jadalne, a topolowy jest w Polsce wymierający.
Boczniak białożółty ma kremowobiały, omszony kapelusz, który nie jest lejkowaty, a na młodym trzonie zostaje błoniasta resztka osłony. Boczniak rowkowanotrzonowy jest lejkowaty i płowożółty, a jego blaszki łączą się przy trzonie w siateczkę, czego u białożółtego brak. Oba są jadalne, białożółty tylko młody.
Podobne są też: Bokówka biała
Więcej z kategorii Boczniakowate
