
Zdjęcie: Iv Merlu · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: {{{2}}} / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Iv Merlu / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Albarubescens · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Boczniak rowkowanotrzonowy
Pleurotus cornucopiae
Lejkowaty, płowożółty kapelusz ma głęboko zbiegające blaszki łączące się przy trzonie w drobną siateczkę, co odróżnia go od boczniaka ostrygowatego. Rośnie kępami na martwym drewnie buków, topól i dębów; grzyb jadalny, w Polsce jednak rzadki i zagrożony wyginięciem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
13 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 22 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (5), podlaskie (4), kujawsko-pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Boczniak białożółty ma kremowobiały, omszony kapelusz, który nie jest lejkowaty, a na młodym trzonie zostaje błoniasta resztka osłony. Boczniak rowkowanotrzonowy jest lejkowaty i płowożółty, a jego blaszki łączą się przy trzonie w siateczkę, czego u białożółtego brak. Oba są jadalne, białożółty tylko młody.
Boczniak rowkowanotrzonowy ma lejkowaty, płowożółty kapelusz, a jego blaszki schodzą głęboko na trzon i łączą się tam w siateczkę. Boczniak ostrygowaty bywa większy, szary lub sinawy, blaszki zbiegają u niego płycej, a owocuje dopiero w chłodach. Oba są jadalne.
Boczniak łyżkowaty ma kapelusz podobnej barwy jak boczniak rowkowanotrzonowy, ale jego blaszki nie schodzą głęboko na trzon i nie tworzą tam siateczki. Rowkowanotrzonowy jest wyraźnie lejkowaty. Oba rosną kępami na drewnie liściastym i oba są jadalne.
Podobne są też: Boczniak cytrynowy


