
Zdjęcie: David Rust / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Frekja · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Treetale · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jampel2101 · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Bokówka biała
Pleurocybella porrigens
Białe, uchowate lub łyżkowate kapelusze bez trzonu wyrastają wachlarzowato z próchniejącego drewna iglastego, najczęściej w górach. Choć w wielu krajach uchodzi za jadalną, po serii zgonów w Japonii, wiązanych z toksyną uszkadzającą mózg, jej spożywanie budzi poważne wątpliwości.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
22 stwierdzenia z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 8 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (7), podkarpackie (3), dolnośląskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łycznik białawy bywa mylony z bokówką białą, ale jest wyraźnie mniejszy (1–2 cm) i ma krótki, boczny trzonek; bokówka trzonu nie ma i tworzy większe, uchowate kapelusze. Oba rosną na drewnie iglastym; łycznik jest niejadalny, a jadalność bokówki budzi poważne wątpliwości.
Lejkownica nadrzewna ma trzon, często mimośrodowy, mączny zapach i wyrasta z drewna drzew liściastych. Bokówka biała tworzy płatkowate lub językowate kapelusze bez trzonu na próchniejącym drewnie iglastym. Jadalność bokówki budzi poważne wątpliwości, a lejkownica jest niejadalna i rzadka.
Bokówka biała jest mniejsza od boczniaka ostrygowatego, czysto biała i bez trzonu, a wyrasta z próchniejącego drewna iglastego, zwykle w górach. Boczniak ma szare kapelusze i rośnie na drzewach liściastych. Bokówki lepiej nie jeść — w Japonii wiązano ją z serią zgonów.
Podobne są też: Boczniak białożółty


