Zdjęcie: Dan Molter · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: zaca / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: zaca / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkownica nadrzewna
Ossicaulis lignatilis
Kapelusz 3–10 cm, kredowobiały, często z różowawym środkiem, później szarokremowy, matowy, jakby oprószony mąką; brzeg długo podwinięty, potem falisty i popękany. Blaszki białe, gęste; trzon często mimośrodowy i wygięty. Rośnie na pniakach i pniach buków, topoli i wiązów w lasach liściastych i parkach; rzadka i narażona na wyginięcie.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
32 stwierdzenia z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (7), podkarpackie (5), podlaskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lejkownica nadrzewna jest mniejsza, kredowobiała, jakby oprószona mąką, i wyrasta z dziupli oraz ubytków w drewnie. Bokownik wiązowy ma duży, kremowobiały kapelusz, nawet do 30 cm, na walcowatym trzonie. Bokownik jest jadalny, lejkownica niejadalna i rzadka.
Lejkownica nadrzewna ma trzon, często mimośrodowy, mączny zapach i wyrasta z drewna drzew liściastych. Bokówka biała tworzy płatkowate lub językowate kapelusze bez trzonu na próchniejącym drewnie iglastym. Jadalność bokówki budzi poważne wątpliwości, a lejkownica jest niejadalna i rzadka.
Więcej z kategorii Pozostałe
