Częsta pomyłka
Bokówka biała czy łycznik białawy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyŁycznik białawy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także bokówka biała to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Łycznik białawy bywa mylony z bokówką białą, ale jest wyraźnie mniejszy (1–2 cm) i ma krótki, boczny trzonek; bokówka trzonu nie ma i tworzy większe, uchowate kapelusze. Oba rosną na drewnie iglastym; łycznik jest niejadalny, a jadalność bokówki budzi poważne wątpliwości.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od września do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Bokówka biała
Białe, uchowate lub łyżkowate kapelusze bez trzonu wyrastają wachlarzowato z próchniejącego drewna iglastego, najczęściej w górach. Choć w wielu krajach uchodzi za jadalną, po serii zgonów w Japonii, wiązanych z toksyną uszkadzającą mózg, jej spożywanie budzi poważne wątpliwości.
Więcej o gatunku →Łycznik białawy
Drobny, białawy, muszlowaty lub nerkowaty kapelusz 1–2 cm na krótkim, bocznym trzonku; z wiekiem przybiera odcień gliniastobrązowy. Lepką skórkę łatwo ściągnąć, blaszki białe i gęste. Rośnie od jesieni do wiosny na martwych gałęziach drzew iglastych, często w stosach chrustu; niejadalny.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Bokówka biała (pl), Łycznik białawy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.