Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Lejkówka szarawa czy dzwonkówka trująca?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Dzwonkówka trująca to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także lejkówka szarawa to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Dzwonkówkę trującą myli się z lejkówką szarawą, a obie potrafią rosnąć niedaleko siebie. Lejkówka ma białawe blaszki zbiegające na trzon i dziwny, stęchły zapach; dzwonkówka – blaszki wykrojone, z wiekiem łososiowe, i różowawy wysyp zarodników. Dzwonkówka jest trująca.

Cechy obok siebie

CechaLejkówka szarawaDzwonkówka trująca
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszaszarybiały
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas liściasty, las iglastylas liściasty, łąka
Sezonwrz–lismaj–paź
KategoriaPozostałeDzwonkówki

Sezon

Lejkówka szarawa
Dzwonkówka trująca

Oba gatunki owocują od września do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Lejkówka szarawa

Mięsisty kapelusz 5–15 cm, szary do popielatego, z brązowawym tonem, pokryty białawym nalotem; blaszki gęste, zbiegające, z wiekiem kremowe. Masowo rośnie późną jesienią w buczynach i świerczynach, często w czarcich kręgach. Uchodzi za jadalną, ale może wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Więcej o gatunku →

Dzwonkówka trująca

Największa z dzwonkówek: jedwabiście lśniący, białawy do szaroochrowego kapelusz 5–20 cm, blaszki białawe, następnie kremowe, a u starszych czerwonawe, zapach mączno-ogórkowy. Rośnie od końca maja do jesieni pod bukami i dębami, także na mokrych łąkach. Trująca: po kwadransie do 2 godzin wywołuje wymioty i biegunkę, a duża dawka może zabić.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Dzwonkówka trująca (pl), Entoloma sinuatum (en), Clitocybe nebularis (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.