Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Lejkówka okazała czy dzwonkówka trująca?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Dzwonkówka trująca to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także lejkówka okazała to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Młodą dzwonkówkę trującą można wziąć za lejkówkę okazałą. Dzwonkówka ma blaszki wykrojone przy trzonie, z wiekiem czerwonawe, i mączny zapach, a lejkówka – gęste blaszki zbiegające na trzon i kapelusz z garbkiem, z czasem lejkowaty. Dzwonkówka jest trująca.

Cechy obok siebie

CechaLejkówka okazałaDzwonkówka trująca
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowybiały
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas liściasty, łąkalas liściasty, łąka
Sezonsie–lismaj–paź
KategoriaPozostałeDzwonkówki

Sezon

Lejkówka okazała
Dzwonkówka trująca

Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Lejkówka okazała

Duży grzyb o kapeluszu 10–25 cm, ochrowobrązowym, z garbkiem pośrodku, z wiekiem lejkowatym; blaszki gęste, zbiegające. Młode okazy mają wysoki trzon i drobny kapelusz. Rośnie w lasach liściastych i na polanach, często w czarcich kręgach, chętnie na wapieniu. Jadalna, ale łatwo pomylić ją z trującymi grzybami o podobnej barwie.

Więcej o gatunku →

Dzwonkówka trująca

Największa z dzwonkówek: jedwabiście lśniący, białawy do szaroochrowego kapelusz 5–20 cm, blaszki białawe, następnie kremowe, a u starszych czerwonawe, zapach mączno-ogórkowy. Rośnie od końca maja do jesieni pod bukami i dębami, także na mokrych łąkach. Trująca: po kwadransie do 2 godzin wywołuje wymioty i biegunkę, a duża dawka może zabić.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Infundibulicybe geotropa (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.