Zdjęcie: Archenzo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dominicus Johannes Bergsma · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Clitocybe Nebularis.JPG: Archenzo*derivative work: Ak ccm (talk) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: GT1976 · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkówka szarawa
Clitocybe nebularis
Inne nazwy: Lejkówka mglista, Gąsówka mglista
Nazwy ludowe i dawne: bedłka dymowa, bedłka mgława · o nazwach
Mięsisty kapelusz 5–15 cm, szary do popielatego, z brązowawym tonem, pokryty białawym nalotem; blaszki gęste, zbiegające, z wiekiem kremowe. Masowo rośnie późną jesienią w buczynach i świerczynach, często w czarcich kręgach. Uchodzi za jadalną, ale może wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
524 stwierdzenia z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 3 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (65), śląskie (51), mazowieckie (41).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Dzwonkówkę trującą myli się z lejkówką szarawą, a obie potrafią rosnąć niedaleko siebie. Lejkówka ma białawe blaszki zbiegające na trzon i dziwny, stęchły zapach; dzwonkówka – blaszki wykrojone, z wiekiem łososiowe, i różowawy wysyp zarodników. Dzwonkówka jest trująca.
Lejkówka szarawa jest większa od lejkówki buławotrzonowej, ma twardszy, kwaskowaty miąższ i kapelusz pokryty białawym nalotem. Buławotrzonowa jest ciemniejsza, ma mocno zbiegające blaszki i trzon u dołu wyraźnie maczugowato rozdęty; spożyta z alkoholem wywołuje zatrucie.
Białokrowiak okazały ma podobną postawę jak lejkówka szarawa, ale jest wyraźnie bielszy i rośnie raczej na łąkach i pastwiskach. Lejkówka ma kapelusz szary do popielatego, oprószony białawym nalotem, i masowo pojawia się późną jesienią w buczynach i świerczynach. Uchodzi za jadalną, ale może wywołać dolegliwości żołądkowe.
Podobne są też: Gąsówka dwubarwna, Lejkówka okazała, Lejkówka szarobrązowa
Więcej z kategorii Pozostałe
