Groźna pomyłka
Lejkówka szarawa czy lejkówka buławotrzonowa?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
trującyLejkówka buławotrzonowa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.
Także lejkówka szarawa to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Lejkówka szarawa jest większa od lejkówki buławotrzonowej, ma twardszy, kwaskowaty miąższ i kapelusz pokryty białawym nalotem. Buławotrzonowa jest ciemniejsza, ma mocno zbiegające blaszki i trzon u dołu wyraźnie maczugowato rozdęty; spożyta z alkoholem wywołuje zatrucie.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od września do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Lejkówka szarawa
Mięsisty kapelusz 5–15 cm, szary do popielatego, z brązowawym tonem, pokryty białawym nalotem; blaszki gęste, zbiegające, z wiekiem kremowe. Masowo rośnie późną jesienią w buczynach i świerczynach, często w czarcich kręgach. Uchodzi za jadalną, ale może wywoływać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Więcej o gatunku →Lejkówka buławotrzonowa
Kapelusz 4–7 cm, w wilgoci szarobrązowy do oliwkowoszarego, po wyschnięciu jasnoochrowy, z wiekiem wklęsły. Blaszki gęste, mocno zbiegające, białe, potem żółtawe; trzon u dołu wyraźnie maczugowato rozdęty, w środku miękki. Pospolita w lasach od maja do listopada. Spożyta razem z alkoholem wywołuje zatrucie; przypomina też gatunki trujące.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Białolejkówka buławotrzonowa (pl), Ampulloclitocybe clavipes (en), Clitocybe nebularis (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.