Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Lejkówka karbowana czy lejkówka buławotrzonowa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Lejkówka buławotrzonowa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Jak je odróżnić

Lejkówka karbowana nawet u starszych okazów ma podwinięty, pofałdowany brzeg kapelusza i bardziej brązowoczerwone odcienie, a jej miąższ pachnie gorzkimi migdałami. Lejkówka buławotrzonowa ma trzon u dołu maczugowato rozdęty i szarobrązowy kapelusz; zjedzona z alkoholem wywołuje zatrucie.

Cechy obok siebie

CechaLejkówka karbowanaLejkówka buławotrzonowa
Jadalnośćjadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowybrązowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas iglasty, las mieszanylas mieszany, las iglasty, las liściasty
Sezoncze–wrzmaj–lis
KategoriaPozostałePozostałe

Sezon

Lejkówka karbowana
Lejkówka buławotrzonowa

Oba gatunki owocują od czerwca do września — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Lejkówka karbowana

Kapelusz 3–10 cm, szybko lejkowaty, czerwonawoochrowy, zamszowo-filcowy, z karbowanym, pofałdowanym brzegiem. Blaszki kremowe do skórzastoochrowych, częściowo rozwidlone; trzon włóknisto spękany. Miąższ słabo pachnie gorzkimi migdałami lub przyprawami. Rośnie od czerwca do września, zwłaszcza w górskich świerczynach; jadalna.

Więcej o gatunku →

Lejkówka buławotrzonowa

Kapelusz 4–7 cm, w wilgoci szarobrązowy do oliwkowoszarego, po wyschnięciu jasnoochrowy, z wiekiem wklęsły. Blaszki gęste, mocno zbiegające, białe, potem żółtawe; trzon u dołu wyraźnie maczugowato rozdęty, w środku miękki. Pospolita w lasach od maja do listopada. Spożyta razem z alkoholem wywołuje zatrucie; przypomina też gatunki trujące.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Białolejkówka buławotrzonowa (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.