Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak słomkowożółty
Inocybe cookei
Inne nazwy: Włókniak słomkowożółty
Trujący, wywołuje zatrucia muskarynowe. Złotawy do słomkowożółtego kapelusz 2–5 cm z obłym garbem, promieniście włóknisty, często pękający od brzegu; trzon kruchy, z wyraźnie zgrubiałą bulwką u nasady. Pospolity na niżu od lipca do listopada, zwłaszcza na skrajach leśnych dróg pod bukami, dębami i grabami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
65 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (19), wielkopolskie (13), podlaskie (8).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak słomkowożółty ma złotawy do słomkowożółtego kapelusz i kruchy trzon z wyraźnie zgrubiałą bulwką, a strzępiak brązowożółtawy — kapelusz brązowy lub złotooliwkowy w środku i małą bulwkę. Pewnie odróżnia je kształt zarodników pod mikroskopem; oba są trujące.
Strzępiak słomkowożółty ma u nasady trzonu wyraźnie zgrubiałą, obrzeżoną bulwę i pachnie miodem. Strzępiak strzępkowaty ma stożkowaty kapelusz z ostrym garbem i biały trzon bez takiej bulwy; jest śmiertelnie trujący, a słomkowożółty wywołuje zatrucia muskarynowe.
Strzępiak jasnobrzegi i strzępiak słomkowożółty mają podobnie żółtawe kapelusze i trzon z bulwką. Jasnobrzegi rośnie latem w borach sosnowych i pod świerkami, a jego bulwka siedzi głęboko w ziemi i łatwo się odłamuje; słomkowożółty pojawia się pod bukami, dębami i grabami. Oba są trujące.
Podobne są też: Strzępiak najeżony
Więcej z kategorii Strzępiaki
