
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak rzepowaty
Inocybe napipes
Trujący. Kapelusz 2–4 cm z garbem, na szczycie ciemnobrązowy i filcowaty, ku brzegowi jasnobrązowy do ochrowego i pasemkowato włóknisty; trzon jasny na końcach, brązowy pośrodku, rozszerzony ku podstawie bez wyraźnej bulwki. Owocniki od lipca do listopada – na wydmach, wrzosowiskach i w lasach, często wśród torfowców.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
49 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (10), śląskie (7), zachodniopomorskie (6).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak rzepowaty ma szczyt kapelusza ciemnobrązowy i filcowaty, a trzon pośrodku brązowy, rozszerzony ku dołowi bez wyraźnej bulwki. U strzępiaka jasnobrzegiego kapelusz jest żółtawy lub ochrowy, trzon bez brązowych tonów, a bulwka tkwi głęboko w ziemi. Oba są trujące.
Strzępiak rzepowaty ma trzon brązowy w środkowej części, lekko rozszerzony u podstawy, i często rośnie wśród mchów, także torfowców. Strzępiak ostry ma trzon jaśniejszy, niemal kremowy, i ciemnobrązowy kapelusz z ostrym garbkiem; w Polsce jest rzadki. Oba są trujące.
Strzępiak rzepowaty ma kapelusz promieniście włóknisty, z ciemnobrązowym, filcowatym szczytem, a trzon jasny na końcach i brązowy pośrodku. Strzępiak poszarpany ma kapelusz z odstającymi łuseczkami i resztkami zasnówki na brzegu. Oba są trujące.
