Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Nina Filippova · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Nina Filippova · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak ostry
Inocybe acuta
Ciemnobrązowy kapelusz do 4 cm z orzechowym odcieniem i wyraźnym, ostrym garbkiem, gładki lub lekko filcowaty; trzon jaśniejszy, prawie kremowy, delikatnie oszroniony, a miąższ ma ziemisty posmak. Rośnie od czerwca do września w różnych typach lasów; w Polsce rzadki.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
13 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2016 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (4), zachodniopomorskie (3), łódzkie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Inocybe pseudoasterospora różni się od strzępiaka ostrego trzonem: jest on jasnoochrowy na całej długości i zgrubiały u podstawy w niewielką bulwkę. Strzępiak ostry ma ciemnobrązowy kapelusz z ostrym garbkiem i prawie kremowy, oszroniony trzon. Żadnego z nich nie zbieraj.
Strzępiak rzepowaty ma trzon brązowy w środkowej części, lekko rozszerzony u podstawy, i często rośnie wśród mchów, także torfowców. Strzępiak ostry ma trzon jaśniejszy, niemal kremowy, i ciemnobrązowy kapelusz z ostrym garbkiem; w Polsce jest rzadki. Oba są trujące.
Więcej z kategorii Strzępiaki
