
Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Image Sharer / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Irene Andersson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak jasnobrzegi
Inocybe mixtilis
Kapelusz 3–4,5 cm z garbkiem, w środku żółtawy lub ochrowy, ku jasnemu brzegowi włóknisto-pasemkowaty, z czasem odgięty ku górze; trzon oszroniony, z bulwką głęboko w ziemi, która łatwo się odłamuje. Miąższ pachnie kurzem. Rośnie latem, głównie w sierpniu, w borach sosnowych i pod świerkami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
19 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r..
Najwięcej stwierdzeń: lubuskie (3), małopolskie (3), podlaskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak jasnobrzegi ma wyraźnie mniejszy owocnik niż strzępiak brązowożółtawy, żółtawy lub ochrowy kapelusz z jasnym brzegiem i bulwkę głęboko w ziemi; rośnie w borach sosnowych i pod świerkami. Brązowożółtawy wybiera buki i dęby. Oba są trujące.
Strzępiak rzepowaty ma szczyt kapelusza ciemnobrązowy i filcowaty, a trzon pośrodku brązowy, rozszerzony ku dołowi bez wyraźnej bulwki. U strzępiaka jasnobrzegiego kapelusz jest żółtawy lub ochrowy, trzon bez brązowych tonów, a bulwka tkwi głęboko w ziemi. Oba są trujące.
Strzępiak jasnobrzegi i strzępiak słomkowożółty mają podobnie żółtawe kapelusze i trzon z bulwką. Jasnobrzegi rośnie latem w borach sosnowych i pod świerkami, a jego bulwka siedzi głęboko w ziemi i łatwo się odłamuje; słomkowożółty pojawia się pod bukami, dębami i grabami. Oba są trujące.


