Zdjęcie: Dan Molter / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: walt sturgeon / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Baker / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak gruszkowonny
Inocybe fraudans
Podejrzewany o trujące właściwości. Kapelusz żółtobrązowy, włóknisty, z wiekiem promieniście poszarpany; kapelusz, blaszki i trzon czerwienieją po uszkodzeniu, a miąższ wydziela silny, słodki zapach dojrzałych gruszek lub jaśminu. Rośnie w lasach; bywa mylony z blisko spokrewnionym gatunkiem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak pomarańczowoczerwonawy ma białawy, gładki kapelusz z jasnoochrowym środkiem i pachnie spermą, a strzępiak gruszkowonny — żółtobrązowy, włóknisty kapelusz i słodki zapach gruszek lub jaśminu. Oba czerwienieją po uszkodzeniu i oba są trujące.
Strzępiak stęchły i strzępiak gruszkowonny mają podobnie włóknisty, płowy do żółtobrązowego kapelusz i czerwienieją po uszkodzeniu. Gruszkowonny wyróżnia się silnym, słodkim zapachem gruszek lub jaśminu, a pewną różnicę w budowie blaszek widać pod mikroskopem. Oba uchodzą za trujące.
Strzępiak zielonawogarbkowy ma białawy do jasnopłowego kapelusz z zielonkawym środkiem i pachnie kwiatami, podobnie jak kokorycz. Strzępiak gruszkowonny jest żółtobrązowy, pachnie gruszkami lub jaśminem, a uszkodzony różowieje lub czerwienieje. Oba są trujące.
Więcej z kategorii Strzępiaki
