Zdjęcie: jimmiev · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: vjp / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Irene Andersson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak zielonawogarbkowy
Inocybe corydalina
Inne nazwy: Strzępiak kokoryczowy
Trujący – zawiera niewielką ilość halucynogennej psylocybiny. Kapelusz 4–7 cm z garbkiem, białawy, potem jasnopłowy z zielonkawym środkiem; miąższ silnie pachnie kwiatami, podobnie jak kokorycz. Rośnie od czerwca do września na wapiennych glebach, głównie przy grabach, bukach, dębach i świerkach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
13 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (4), małopolskie (3), śląskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak zielonawogarbkowy ma białawy do jasnopłowego kapelusz z zielonkawym środkiem i pachnie kwiatami, podobnie jak kokorycz. Strzępiak gruszkowonny jest żółtobrązowy, pachnie gruszkami lub jaśminem, a uszkodzony różowieje lub czerwienieje. Oba są trujące.
Więcej z kategorii Strzępiaki
