
Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak brązowożółtawy
Inocybe praetervisa
Inne nazwy: Strzępiak zapoznany
Stożkowaty, potem rozpostarty kapelusz 2–6 cm, w środku brązowy lub złotooliwkowy, ku ochrowemu brzegowi coraz bardziej włóknisty i pękający; trzon oszroniony na całej długości, z małą bulwką. Rośnie od lipca do listopada pod bukami i dębami w lasach liściastych i mieszanych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
22 stwierdzenia z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2018 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (8), zachodniopomorskie (4), małopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak słomkowożółty ma złotawy do słomkowożółtego kapelusz i kruchy trzon z wyraźnie zgrubiałą bulwką, a strzępiak brązowożółtawy — kapelusz brązowy lub złotooliwkowy w środku i małą bulwkę. Pewnie odróżnia je kształt zarodników pod mikroskopem; oba są trujące.
Strzępiak strzępkowaty nie ma bulwki u nasady białego trzonu, a jego kapelusz w suszy rozpęka się promieniście. Strzępiak brązowożółtawy ma trzon oszroniony na całej długości i zakończony małą bulwką. Strzępkowaty jest śmiertelnie trujący, brązowożółtawy również trujący.
Inocybe dunensis jest podobny do strzępiaka brązowożółtawego, ale słabo opisany i bez mikroskopu nie da się ich rozróżnić. Brązowożółtawy ma stożkowaty kapelusz, włóknisty i pękający ku brzegowi, oraz oszroniony trzon z małą bulwką. Żadnego strzępiaka nie zbieraj.
Podobne są też: Strzępiak jasnobrzegi