Zdjęcie: The original uploader was Michaelll at English Wikipedia. (Original text: Michael Mortensen) · CC BY-SA 2.5 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: debk · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Garrett Taylor · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak jeżowaty
Inocybe hystrix
Trujący – zawiera niebezpieczne ilości muskaryny. Kapelusz 1,5–4 cm i trzon gęsto pokryte brązowymi łuskami, które z wiekiem rozsuwają się, odsłaniając jasne tło; zgnieciony pachnie spermą. Rośnie jesienią pod grabami, leszczyną, bukami i dębami; w Polsce narażony na wyginięcie.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2009 r..
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak jeżowaty bywa mylony ze strzępiakiem wełnistym, bo oba są brązowe i łuseczkowate. Jeżowaty ma łuski gęsto okrywające także trzon, a zgnieciony pachnie spermą; pewne rozróżnienie wymaga jednak mikroskopu. Oba są trujące.
Strzępiak jeżowaty jest wyraźnie bardziej łuskowaty — gęste brązowe łuski okrywają kapelusz i trzon — i występuje znacznie rzadziej; w Polsce jest narażony na wyginięcie. Strzępiak poszarpany jest pospolity na piaszczystych skarpach leśnych dróg w borach. Oba są trujące.
Więcej z kategorii Strzępiaki
