Strzępiak skórkowatopierścieniowy

Inocybe terrigena

Inne nazwy: Włośniak skórkowatopierścieniowy

Przypomina łuskwiaka: jasnobrązowy kapelusz 2,5–6 cm pokryty wyraźnymi łuskami, blaszki podobnej barwy, a na żółtobrązowym trzonie bywa kruchy, łuskowaty pierścień; u nasady żółtawa grzybnia. Rośnie na ziemi w lasach liściastych i iglastych; w Polsce znany z nielicznych stanowisk.

Kategoria

Strzępiaki

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

las liściasty, las iglasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las liściasty, las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

1 stwierdzenie z Polski — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 1975 r..

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Strzępiak skórkowatopierścieniowy

Strzępiak słodkogorzki

Strzępiak skórkowatopierścieniowy ma żółtobrązowy trzon gęsto pokryty odstającymi, brązowymi łuskami i bywa na nim kruchy pierścień. Strzępiak słodkogorzki ma trzon z włókienkami tworzącymi najwyżej strefy pierścieniowe, a kapelusz beżoworudy z oliwkowym odcieniem. Oba są trujące.

Jadalnośćtrującytrujący

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoliściasty, iglastymieszany

Zgłoś błąd w opisie