
Zdjęcie: 0x010C · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: I. G. Safonov / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: böhringer friedrich · CC BY-SA 2.5 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Мыць Денис · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Pieczarka dwuzarodnikowa
Agaricus bisporus
Dziko rosnący przodek uprawianej pieczarki, o białym lub brązowawym kapeluszu i blaszkach różowiejących, a z wiekiem ciemniejących. Spotykana na żyznej glebie i kompoście; bardzo dobry grzyb jadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
18 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (4), wielkopolskie (2), zachodniopomorskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieczarka karbolowa pachnie karbolem, a jej miąższ, najwyraźniej u podstawy trzonu, żółknie po uszkodzeniu. Pieczarka dwuzarodnikowa ma grubszy, mięsisty kapelusz i nie żółknie w ten sposób. Karbolowa jest trująca — u wielu osób wywołuje nudności i wymioty.
Dzwonkówka trująca nie ma pierścienia, jej blaszki są najpierw żółtawe lub kremowe, a miąższ pachnie mąką i ogórkiem; rośnie pod bukami i dębami. Pieczarka dwuzarodnikowa ma pierścień i blaszki, które z różowych robią się coraz ciemniejsze. Dzwonkówka wywołuje gwałtowne wymioty, a duża dawka może zabić.
Młode okazy pieczarki dwuzarodnikowej i pieczarki polnej trudno odróżnić — pewnie rozstrzyga dopiero mikroskop. Pomóc może pochodzenie, bo dwuzarodnikowa to zwykle pieczarka z uprawy, o najgrubszym, najbardziej mięsistym kapeluszu. Obie są jadalne.
Podobne są też: Pieczarka biaława, Pieczarka miejska


