Zdjęcie: Nathan Wilson · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Grzegorz "Spike" Rendchen · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dr. Hans-Günter Wagner · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas Large from Stourbridge, United Kingdom · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pieczarka miejska
Agaricus bitorquis
Krępa, biała pieczarka o podwójnym, pierścieniowatym kołnierzu na trzonie, zdolna przebijać się nawet przez utwardzone podłoże, jak chodniki czy pobocza. Podobna do pieczarki uprawnej, dobry grzyb jadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
81 stwierdzeń z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 3 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (20), łódzkie (19), wielkopolskie (11).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieczarka solniskowa pachnie solanką, jej kapelusz z wiekiem łuszczy się i pęka, a miąższ po przekrojeniu różowieje. Pieczarka miejska ma podwójny pierścień, nie ma tej woni i nie przebarwia się na czerwonawo. Obie rosną przy drogach; miejska jest dobrym grzybem jadalnym, jadalność solniskowej nie jest pewna.
Pieczarka miejska ma podwójny pierścień na krępym trzonie i kapelusz zawsze gładki, a pieczarka polna — jeden, delikatny pierścień. Miejska przebija się nawet przez ubitą ziemię przy chodnikach i poboczach. Obie są jadalne.
Pieczarka miejska jest krępa i biała, ma na trzonie podwójny pierścień i potrafi przebić się nawet przez chodnik czy ubite pobocze. Dziko rosnąca pieczarka dwuzarodnikowa jest zwykle ciemniejsza, brązowawa, ma pierścień dający się zsunąć i rośnie na kompoście. Obie są jadalne.
Więcej z kategorii Pieczarki
