
Zdjęcie: Tim Kennedy · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Nina Filippova · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Daniel Ghyselinck · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Sarah Faulwetter · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Lejkóweczka postrzępiona
Clitocybula lacerata
Kapelusz 1,5–4 cm, jasnoszary z szarobrązowym środkiem, pokryty promienistymi włókienkami, na świeżo tłustawy. Białe, rzadkie, zbiegające blaszki są połączone poprzecznymi mostkami. Miąższ cienki, o nieprzyjemnym, piżmowym zapachu i smaku. Rośnie latem i jesienią na martwym drewnie, zwłaszcza jodłowym i świerkowym, często zagrzebanym w ziemi.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
9 stwierdzeń z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2018 r..
Najwięcej stwierdzeń: podkarpackie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lejkóweczkę postrzępioną zdarza się brać za pieniążnicę szerokoblaszkową. Lejkóweczka jest jednak wyraźnie mniejsza, z kapeluszem do 4 cm, rośnie w kępkach na drewnie świerków i jodeł, a jej blaszki łączą poprzeczne mostki; pieniążnica ma kapelusz 5–15 cm i białe sznury grzybni u nasady.


