Zdjęcie: J.claude · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Richard Daniel / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkówka biaława
Clitocybe candicans
Inne nazwy: Kredolejkówka biaława
Cała biała lejkówka: kapelusz 2–5 cm, jedwabiście połyskujący, z wiekiem lejkowaty, w wilgoci z ciemniejszymi, nasiąkniętymi wodą plamami; trzon cienki, sprężysty. Rośnie od sierpnia do listopada wśród opadłych liści dębów i buków, a także w trawie i ogrodach. Trująca – zawiera muskarynę; łatwo ją pomylić z innymi białymi lejkówkami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
27 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1999 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (18), małopolskie (2), lubuskie (1).
GBIF uznaje Clitocybe candicans za synonim gatunku Leucocybe candicans; liczymy tylko stwierdzenia zapisane pod nazwą Clitocybe candicans.
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lejkówkę liściową można pomylić z lejkówką białawą. Biaława jest mniejsza, nie pachnie anyżem, ma blaszki wyraźniej zbiegające i w wilgoci ciemniejsze, nasiąknięte plamy na kapeluszu; liściowa jest większa i nigdy nie staje się lejkowata. Obie są trujące – zawierają muskarynę.
Lejkówka jadowita ma oszroniony kapelusz z koncentrycznie ułożonymi, mięsistokremowymi plamami i rośnie w trawie na trawnikach i łąkach. Lejkówka biaława jest cała biała, jedwabiście połyskująca, i częściej rośnie wśród opadłych liści dębów i buków. Obie są trujące – zawierają muskarynę.
Więcej z kategorii Pozostałe
