Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Lejkówka blednąca

Clitocybe pseudo-obbata

Kapelusz 3–6,5 cm, wypukły do płaskiego, nigdy głęboko lejkowaty, brązowawy z czerwonawym odcieniem i ciemniejszym środkiem; schnąc blednie i drobno się marszczy. W Polsce rośnie na łąkach i nieużytkach, w trawie i mchu, od maja do listopada. Gatunek bardzo rzadki, wpisany na czerwoną listę jako wymierający.

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od maja do listopada.

Sezon

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Lejkówka blednąca (Clitocybe pseudo-obbata)
Lejkówka blednąca
Lejkówka dwubarwna (Clitocybe metachroa)
Lejkówka dwubarwna

Lejkówka blednąca przypomina lejkówkę dwubarwną i jej krewniaczki, a pewnie odróżnia się od nich dopiero pod mikroskopem. W terenie pomaga siedlisko: blednąca rośnie w trawie na łąkach i nieużytkach, dwubarwna w lasach pod jodłami i sosnami – i to ona jest trująca.

Lejkówka blednącaLejkówka dwubarwna
Jadalnośćniejadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowyszary
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskołąkamieszany, iglasty

Więcej z kategorii Pozostałe

Cała kategoria: Pozostałe

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.