
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Archenzo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Igor / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkówka czerwonawa
Clitocybe sinopica
Inne nazwy: Pępkolejkówka czerwonawa
Kapelusz 3–9 cm, matowy, z wiekiem lejkowaty, za młodu czerwonobrązowy, później płowiejący do brązowego lub ochrowopomarańczowego. Blaszki białawe, potem żółtoochrowe; miąższ o stęchłym zapachu i mącznym smaku. Pojawia się głównie w maju i czerwcu w borach, przy drogach i na pogorzeliskach. Jadalna, ale łatwo ją pomylić z trującymi lejkówkami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
83 stwierdzenia z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (25), podlaskie (7), pomorskie (7).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gąsówka rudawa jest większa od lejkówki czerwonawej i ma gęściej ustawione blaszki, a pojawia się dopiero od lipca do późnej jesieni. Lejkówka owocuje głównie w maju i czerwcu, w borach i na pogorzeliskach. Gąsówki rudawej nie zbieraj – notowano nią zatrucia.
Lejkówka modrzewiowa nie pachnie mąką, co odróżnia ją od lejkówki czerwonawej o mącznym smaku i stęchłym zapachu. Czerwonawa pojawia się głównie w maju i czerwcu, a modrzewiowa jesienią; jej pewne oznaczenie wymaga mikroskopu.
Lejkówka żółtobrązowa ma mały garbek na środku kapelusza, białe, daleko zbiegające blaszki i trzon jaśniejszy od kapelusza. Lejkówka czerwonawa jest za młodu czerwonobrązowa, pachnie stęchlizną, smakuje mącznie i owocuje głównie w maju i czerwcu w borach i na pogorzeliskach.
Podobne są też: Lejkówka łuseczkowata, Lejkówka miseczkowata


