Zdjęcie: Sava Krstic / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Paul Asman and Jill Lenoble · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkówka łuseczkowata
Clitocybe squamulosa
Kapelusz 3–8 cm, cienki, lejkowaty, matowy, cynamonowoczerwony do orzechowobrązowego, za młodu z drobnymi, ciemniejszymi łuseczkami. Blaszki zbiegające, białawe, później kremowe i brązowawe; miąższ o mącznym zapachu i smaku. Rośnie od maja do października w lasach, zwłaszcza pod jodłami. Jadalność sporna – oceny autorów się różnią.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lejkówka łuseczkowata ma drobne, ciemniejsze łuseczki na kapeluszu, zwłaszcza za młodu, i mączny zapach. Lejkówka karbowana ma kapelusz bez łusek, zamszowo-filcowy, ze żłobionym, pofałdowanym brzegiem, a jej miąższ pachnie gorzkimi migdałami.
Lejkówka żółtobrązowa ma na środku kapelusza brodawkowaty garbek, a trzon jaśniejszy od kapelusza. Lejkówka łuseczkowata jest cynamonowoczerwona do orzechowobrązowej, za młodu z drobnymi łuseczkami, i pachnie mąką.
Lejkówka łuseczkowata ma na kapeluszu drobne, ciemniejsze łuseczki i rośnie w lasach, zwłaszcza pod jodłami. Lejkówka czerwonawa ma kapelusz bez łusek, a owocuje głównie w maju i czerwcu w borach, często na pogorzeliskach. Czerwonawa, choć jadalna, łatwo myli się z trującymi lejkówkami.
Więcej z kategorii Pozostałe
