Zdjęcie: Irene Andersson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkówka miseczkowata
Clitocybe catinus
Kapelusz 2–9 cm, najpierw miseczkowaty, potem lejkowaty, w końcu talerzowaty z dołkiem pośrodku; jasnobrązowy, płowy lub kremowoochrowy. Blaszki kremowe, zbiegające. Miąższ lekko gorzkawy, słabo migdałowy. Rośnie od września do listopada wśród traw w lasach liściastych. Jadalna, ale łatwo ją pomylić z trującą lejkówką liściową.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lejkówkę miseczkowatą łatwo pomylić z trującą lejkówką liściową, dlatego lepiej jej nie zbierać. Miseczkowata jest jasnobrązowa do kremowoochrowej, z czasem lejkowata, i ma gorzkawy, słabo migdałowy miąższ; liściowa jest biaława, błyszcząca, nigdy lejkowata i zawiera muskarynę.
Lejkówka miseczkowata bywa traktowana jako ta sama lejkówka żółtobrązowa. Miseczkowata ma kremowe blaszki i gorzkawy, słabo migdałowy miąższ, a żółtobrązowa – białe blaszki, mały garbek i kapelusz do 15 cm. Miseczkowatą łatwo też wziąć za trującą lejkówkę liściową.
Lejkówka miseczkowata i gąsówka rudawa mają podobnie lejkowate kapelusze i zbiegające blaszki. Miseczkowata jest jaśniejsza, płowa lub kremowoochrowa, z kremowymi blaszkami i słabo migdałowym miąższem; rudawa jest żółtoochrowa do pomarańczowobrązowej i bywa przyczyną zatruć.
Podobne są też: Lejkówka czerwonawa
Więcej z kategorii Pozostałe
