Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Lejkówka miseczkowata czy lejkówka liściowa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Lejkówka liściowa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także lejkówka miseczkowata to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Lejkówkę miseczkowatą łatwo pomylić z trującą lejkówką liściową, dlatego lepiej jej nie zbierać. Miseczkowata jest jasnobrązowa do kremowoochrowej, z czasem lejkowata, i ma gorzkawy, słabo migdałowy miąższ; liściowa jest biaława, błyszcząca, nigdy lejkowata i zawiera muskarynę.

Cechy obok siebie

CechaLejkówka miseczkowataLejkówka liściowa
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowybiały
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas liściastylas liściasty, las iglasty, las mieszany
Sezonwrz–lissie–paź
KategoriaPozostałePozostałe

Sezon

Lejkówka miseczkowata
Lejkówka liściowa

Oba gatunki owocują od września do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Lejkówka miseczkowata

Kapelusz 2–9 cm, najpierw miseczkowaty, potem lejkowaty, w końcu talerzowaty z dołkiem pośrodku; jasnobrązowy, płowy lub kremowoochrowy. Blaszki kremowe, zbiegające. Miąższ lekko gorzkawy, słabo migdałowy. Rośnie od września do listopada wśród traw w lasach liściastych. Jadalna, ale łatwo ją pomylić z trującą lejkówką liściową.

Więcej o gatunku →

Lejkówka liściowa

Kapelusz 3–10 cm, białawy lub kremowy, błyszczący, wypukły do płaskiego z płytkim dołkiem, nigdy lejkowaty; blaszki gęste, białe, lekko zbiegające. Pachnie aromatycznie, czasem mącznie. Pospolita od sierpnia do października w lasach, szczególnie bukowych. Trująca – zawiera muskarynę i w większej ilości powoduje groźne zatrucia.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Lejkówka miseczkowata (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.