Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Lejkówka miseczkowata czy gąsówka rudawa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Gąsówka rudawa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także lejkówka miseczkowata to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Lejkówka miseczkowata i gąsówka rudawa mają podobnie lejkowate kapelusze i zbiegające blaszki. Miseczkowata jest jaśniejsza, płowa lub kremowoochrowa, z kremowymi blaszkami i słabo migdałowym miąższem; rudawa jest żółtoochrowa do pomarańczowobrązowej i bywa przyczyną zatruć.

Cechy obok siebie

CechaLejkówka miseczkowataGąsówka rudawa
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowybrązowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas liściastylas liściasty, las mieszany, las iglasty
Sezonwrz–lislip–lis
KategoriaPozostałeGąsówki

Sezon

Lejkówka miseczkowata
Gąsówka rudawa

Oba gatunki owocują od września do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Lejkówka miseczkowata

Kapelusz 2–9 cm, najpierw miseczkowaty, potem lejkowaty, w końcu talerzowaty z dołkiem pośrodku; jasnobrązowy, płowy lub kremowoochrowy. Blaszki kremowe, zbiegające. Miąższ lekko gorzkawy, słabo migdałowy. Rośnie od września do listopada wśród traw w lasach liściastych. Jadalna, ale łatwo ją pomylić z trującą lejkówką liściową.

Więcej o gatunku →

Gąsówka rudawa

Kapelusz 4–10 cm, bez garbka, w końcu lejkowaty, żółtoochrowy do pomarańczowobrązowego; gęste blaszki zbiegają na trzon. Rośnie od lipca do listopada w ściółce lasów liściastych i mieszanych, często pod świerkami i sosnami, nieraz w kręgach. Dawniej uznawana za jadalną, ale zgłaszano zatrucia jej owocnikami – nie należy jej zbierać.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Lejkówka miseczkowata (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.