Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Lejkówka czerwonawa czy gąsówka rudawa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Gąsówka rudawa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także lejkówka czerwonawa to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Gąsówka rudawa jest większa od lejkówki czerwonawej i ma gęściej ustawione blaszki, a pojawia się dopiero od lipca do późnej jesieni. Lejkówka owocuje głównie w maju i czerwcu, w borach i na pogorzeliskach. Gąsówki rudawej nie zbieraj – notowano nią zatrucia.

Cechy obok siebie

CechaLejkówka czerwonawaGąsówka rudawa
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowybrązowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas iglasty, łąkalas liściasty, las mieszany, las iglasty
Sezonkwi–paźlip–lis
KategoriaPozostałeGąsówki

Sezon

Lejkówka czerwonawa
Gąsówka rudawa

Oba gatunki owocują od lipca do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Lejkówka czerwonawa

Kapelusz 3–9 cm, matowy, z wiekiem lejkowaty, za młodu czerwonobrązowy, później płowiejący do brązowego lub ochrowopomarańczowego. Blaszki białawe, potem żółtoochrowe; miąższ o stęchłym zapachu i mącznym smaku. Pojawia się głównie w maju i czerwcu w borach, przy drogach i na pogorzeliskach. Jadalna, ale łatwo ją pomylić z trującymi lejkówkami.

Więcej o gatunku →

Gąsówka rudawa

Kapelusz 4–10 cm, bez garbka, w końcu lejkowaty, żółtoochrowy do pomarańczowobrązowego; gęste blaszki zbiegają na trzon. Rośnie od lipca do listopada w ściółce lasów liściastych i mieszanych, często pod świerkami i sosnami, nieraz w kręgach. Dawniej uznawana za jadalną, ale zgłaszano zatrucia jej owocnikami – nie należy jej zbierać.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Pępkolejkówka czerwonawa (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.