
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Jon Mortin · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Michel Langeveld · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Michel Langeveld · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Lejkownik pępówkowaty
Pseudoclitocybe obbata
Kapelusz do 3,5 cm, pępkowato wgłębiony, brązowoczarny i lekko błyszczący, po wyschnięciu wyraźnie blednący, z delikatnie prążkowanym, pofałdowanym brzegiem; blaszki szare, lekko zbiegające; bez zapachu. W Polsce bardzo rzadki — znany z kilku stanowisk w lasach iglastych, na skraju puszczy i przy polnej drodze.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2016 r.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (1), śląskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Śluzopępka węglolubna jest podobna do lejkownika pępówkowatego, ale rośnie na starych pogorzeliskach i zwęglonym drewnie i ma białawe lub jasnoszare blaszki. Lejkownik ma brązowoczarny, pępkowato wgłębiony kapelusz i szare blaszki; ostatecznie rozróżnia je mikroskop.


