Śluzopępka węglolubna

Myxomphalia maura

Lejkowaty, gładki kapelusz do 5 cm, brązowy z ciemniejszym środkiem, w suchą pogodę jaśniejszy i błyszczący; blaszki białawe lub jasnoszare. Rośnie na starych pogorzeliskach i zwęglonym drewnie w lasach iglastych i mieszanych, od września do listopada. Rzadki; jadalność nieznana, więc uważany za niejadalny.

Kategoria

Pozostałe

Sezon

wrzesień – listopad

Siedlisko

las iglasty, las mieszany, łąka

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las iglasty, las mieszany, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od września do listopada.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

33 stwierdzenia z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2020 r..

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (5), łódzkie (4), lubuskie (3).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Śluzopępka węglolubna

Lejkownik pępówkowaty

Śluzopępka węglolubna jest podobna do lejkownika pępówkowatego, ale rośnie na starych pogorzeliskach i zwęglonym drewnie i ma białawe lub jasnoszare blaszki. Lejkownik ma brązowoczarny, pępkowato wgłębiony kapelusz i szare blaszki; ostatecznie rozróżnia je mikroskop.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoiglasty, mieszany, łąkaiglasty, łąka

Zgłoś błąd w opisie