Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: zaca / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: David Ludwig · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek śliczny
Russula rosea
Kapelusz w odcieniach cielistego różu, łososia i pomarańczu, na twardym, masywnym trzonie często czerwonawo nabiegłym; surowy miąższ ma smak, który po ugotowaniu przypomina terpentynę. Warunkowo jadalny dopiero po kilkugodzinnym moczeniu i sparzeniu; rośnie na wapiennych glebach pod bukami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
34 stwierdzenia z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (13), śląskie (5), lubuskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Formy gołąbka ślicznego z czerwonawym trzonem można pomylić z gołąbkiem śledziowym. Śledziowy ma bardziej miękki miąższ, bez drzewnego posmaku, a dojrzały pachnie śledziem; śliczny ma twardy, masywny trzon i rośnie pod bukami na wapieniu.
Gołąbek rumiany ma biały trzon, a gołąbek śliczny — twardy trzon, często czerwonawo nabiegły. Nadgryź i wypluj: rumiany ostro piecze, śliczny smakuje drewnem lub terpentyną. Oba rosną pod bukami; rumiany jest niejadalny, śliczny warunkowo jadalny po moczeniu i sparzeniu.
Więcej z kategorii Gołąbki
