
Zdjęcie: Anna Baykalova / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Anna Baykalova / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Drew Henderson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: The Brook · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek lepki
Russula viscida
Lepki po deszczu kapelusz w odcieniach wina i rdzy, z jaśniejszym brzegiem i ochrowym środkiem; tworzy mikoryzę z jodłami, sosnami i świerkami. Jadalność oceniana jest niejednoznacznie w literaturze.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2017 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (1), zachodniopomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Trujący gołąbek oliwkowy bywa mylony z gołąbkiem lepkim, bo mają podobne rozmiary i siedliska. Lepki ma jednak lśniący kapelusz, purpurowy do krwistoczerwonego, lepki po deszczu, a oliwkowy – oliwkowy do szarooliwkowego, najwyżej z karminowym nalotem przy brzegu.
Gołąbek lepki nie ma garbka, a skórka jego kapelusza prawie się nie zdziera; kapelusz jest lepki, w odcieniach wina i rdzy, z ochrowym środkiem. Gołąbek błękitny ma niemal czarny, potem fioletowy kapelusz ze stałym, niskim garbkiem i rośnie pod sosnami. Lepki jest bardzo rzadki.
Gołąbek lepki ma blaszki o palącym smaku, które u starszych okazów żółkną, i kapelusz lepki po deszczu, w tonach wina i rdzy; rośnie pod drzewami iglastymi. Gołąbek brunatnofioletowy trzyma się buków i dębów, a jego miąższ po przecięciu żółknie, zwłaszcza w trzonie.


