Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Mleczaj francuski

Lactarius mairei

Mleczaj opisany jako nowy gatunek w 1939 roku na podstawie okazów z Maroka. Jak wszystkie mleczaje po zranieniu wydziela mleczko, ale jego wygląd, siedlisko i jadalność nie są bliżej opisane; nie należy go zbierać.

Kategoria
Mleczaje
Sezon
sierpień – październik
Siedlisko
las mieszany
Spód kapelusza
blaszki
Kapelusz
brązowy

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — las mieszany. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Mleczaj francuski (Lactarius mairei)
Mleczaj francuski
Mleczaj wełnianka (Lactarius torminosus)
Mleczaj wełnianka

Mleczaj francuski ma podobne ubarwienie jak mleczaj wełnianka, ale jest rzadszy i rośnie pod dębami na glebach wapiennych, podczas gdy wełnianka towarzyszy brzozom. Mleczaja francuskiego nie należy zbierać; wełnianka nadaje się do jedzenia dopiero po długim moczeniu i gotowaniu.

Mleczaj francuskiMleczaj wełnianka
Jadalnośćniejadalnywarunkowo jadalny
Kolor kapeluszabrązowyczerwony
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskomieszanyliściasty, mieszany

Więcej z kategorii Mleczaje

Cała kategoria: Mleczaje

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.