
Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Höyhens · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gołąbek różnobarwny
Russula versicolor
Wielobarwny, kruchy kapelusz łączący różowolila, purpurę i żółć, ciemniejący z wiekiem do oliwkowoczarniawego środka; trzon żółknie po kilku godzinach. Niejadalny, o ostrawym smaku, rośnie pod brzozami w lasach liściastych i mieszanych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
24 stwierdzenia z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (7), łódzkie (3), dolnośląskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gołąbek skromny ma jaśniejszy, białawy wysyp zarodników, a jego biały trzon po dotknięciu żółknie na ochrowo. Gołąbek różnobarwny jest kruchy i wielobarwny. Nadgryź i wypluj: różnobarwny po dłuższej chwili robi się ostry, skromny pozostaje łagodny. Skromny bywa jadany, różnobarwny jest niejadalny.
Gołąbek różnobarwny ma żółtawe, nierozwidlone blaszki, a jego trzon po kilku godzinach żółknie; rośnie pod brzozami. Gołąbek modrożółty ma zawsze białe, elastyczne blaszki, które się nie kruszą, i rośnie głównie pod dębami i bukami. Modrożółty jest bardzo smaczny, różnobarwny niejadalny.
Gołąbek różnobarwny ma kapelusz łączący różowolila, purpurę i żółć, trzon żółknący po kilku godzinach i niezbyt ostry smak, a rośnie pod brzozami. Gołąbek kruchy jest bardzo piekący i lekko trujący; pozostałe różnice widać pod mikroskopem.


