
Zdjęcie: Dr. Hans-Günter Wagner · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Zaca · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dr. Hans-Günter Wagner · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gąska czarnołuskowa
Tricholoma atrosquamosum
Kapelusz gęsto pokryty siwoczarnymi do brązowoczarnych łuskami, najciemniejszy na środku, brzegi zwykle jaśniejsze. Rośnie pod bukami na glebach wapiennych lub piaszczystych; jadalność nie jest jednoznacznie potwierdzona, więc lepiej go nie zbierać.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
5 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r..
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (2), lubuskie (1), mazowieckie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Ciemniejsze owocniki silnie trującej gąski tygrysiej bywają mylone z gąską czarnołuskową. Tygrysia jest zwykle większa i nie pachnie pieprzem, a łuski ma rozłożone na białawej skórce; czarnołuskowa jest mniejsza, ciemniejsza i ma zapach pieprzny lub owocowy.
Gąska pieprzna ma zawsze ostry garb na środku kapelusza, a skórkę promieniście włóknistą, nie łuskowatą jak gąska czarnołuskowa. Pieprzna jest trująca i piecze niemal od razu – jeśli masz wątpliwości, nadgryź i wypluj.
Gąska drobnołuskowata to odmiana gąski czarnołuskowej: jest od niej mniejsza i jaśniejsza, łuseczki ma ułożone promieniście, a miąższ pachnie korzennie, lekko mącznie. Rośnie pod dębami, sosnami i świerkami, a czarnołuskowa głównie pod bukami.
Podobne są też: Gąska ostra, Gąska czerwieniejąca, Gąska niekształtna, Gąska ziemistoblaszkowa


