
Zdjęcie: Adrien BENOIT à la GUILLAUME · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller (Gerhard) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gąska ostra
Tricholoma sciodes
Ciemnoszary, jedwabiście połyskujący kapelusz i biało-szare blaszki, które z wiekiem czernieją na ostrzach. Rośnie pod bukami i jodłami; ma wyraźnie ostry smak, przez co jest niejadalna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (1), warmińsko-mazurskie (1), zachodniopomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gąska ostra ma jedwabiście połyskujący, ciemnoszary kapelusz, blaszki czerniejące na ostrzach i rośnie pod bukami i jodłami. Gąska niekształtna ma żółtawy trzon i owocuje w borach sosnowych. Smak rozstrzyga sprawę: dotknij językiem — ostra piecze, niekształtna jest łagodna i orzechowa.
Gąska ziemistoblaszkowa ma filcowaty, drobnołuskowaty kapelusz, a gąska ostra — jedwabiście błyszczący kapelusz i blaszki czerniejące na ostrzach. Nadgryziona i wypluta ostra piecze, ziemistoblaszkowa jest łagodna. Ziemistoblaszkowa jest jadalna i pospolita jesienią pod sosnami.
Gąska czarnołuskowa ma kapelusz gęsto pokryty siwoczarnymi do brązowoczarnych łuskami, a gąska ostra — jedwabiście połyskujący, ciemnoszary kapelusz i blaszki czerniejące na ostrzach. Obie rosną pod bukami; ostra jest niejadalna, a jadalność czarnołuskowej nie jest pewna.
Podobne są też: Gąska pieprzna


