
Zdjęcie: Matt Sherman / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jean.claude · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: GLJIVARSKO DRUSTVO NIS from Serbia · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Qwert1234 · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Wodnicha gołąbkowa
Hygrophorus russula
Mięsisty kapelusz 5–12 cm, za młodu białawy i oślizgły, później nieregularnie plamiony na różowo do mięsnoczerwonego; blaszki białe z winnoczerwonymi plamami. Od gołąbków różni się niełamliwym trzonem. Od sierpnia do października pod dębami i bukami. Jadalna – gorzkawą skórkę lepiej zdjąć; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
15 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (8), podlaskie (2), śląskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wodnicha gołąbkowa jest dużo większa i mięsista, z kapeluszem plamionym na różowo i białymi blaszkami w winnoczerwone plamy. Trujący strzępiak pomarańczowoczerwonawy ma kapelusz najwyżej 4 cm, czerwienieje po uszkodzeniu, pachnie spermą i zawiera muskarynę.
Wodnicha kozia jest cała winnoczerwona, z różowoczerwonymi blaszkami i trzonem w kolorze kapelusza, a rośnie w górskich lasach z jodłą. Wodnicha gołąbkowa jest za młodu biaława i dopiero później plami się na różowo; rośnie pod dębami i bukami.
Wodnicha zaróżowiona żółknie na kapeluszu i u nasady trzonu, ma trzon nakrapiany purpurowo i rośnie w górskich świerczynach. Wodnicha gołąbkowa ma gęstsze blaszki i rośnie w lasach liściastych pod dębami i bukami. Zaróżowiona bywa gorzka i jest chroniona.
Podobne są też: Wodnicha flamingowa


