
Zdjęcie: User:Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Matej Frančeškin · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Wodnicha gajowa
Hygrophorus nemoreus
Ochrowopomarańczowy kapelusz 4–10 cm, suchy i włóknisty, ku brzegom jaśniejszy, kremowy. Blaszki rzadkie, grube, białawe z ochrowym odcieniem; smukły trzon ochrowy, u szczytu oszroniony. Od sierpnia do października w lasach liściastych i mieszanych, szczególnie pod dębami i bukami. Jadalna, choć mało smaczna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
68 stwierdzeń z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (19), podlaskie (9), mazowieckie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wodnicha pomarańczowa ma lepki kapelusz i przykry zapach nasilający się przy gotowaniu, a rośnie głównie w górach pod jodłami i świerkami. Wodnicha gajowa ma suchy, włóknisty kapelusz i ochrowawe blaszki, nie ma intensywnego zapachu i rośnie pod dębami i bukami.
Wodnicha gajowa rośnie w lasach liściastych pod dębami i bukami i ma wyraźnie mączny zapach, a kopułka łąkowa – w trawie poza lasem, na łąkach i pastwiskach. Wodnicha ma suchy, włóknisty kapelusz, jaśniejszy ku brzegom. Obie są jadalne.
Wodnicha różowozłota jest większa (kapelusz do 20 cm), biaława z łososioworóżowym nalotem i ma silny, owocowy zapach balsamu. Wodnicha gajowa ma ochrowopomarańczowy, suchy, włóknisty kapelusz. Obie rosną pod drzewami liściastymi i obie są jadalne.


