
Zdjęcie: AnPena / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Sarniak sinostopy
Sarcodon glaucopus
Inne nazwy: Kolczakówka sinostopa
Kapelusz 4–12 cm, matowy, ciemnobrązowy do szarobrązowego z liliowym odcieniem, najpierw gładki, potem z odstającymi łuskami, o falistym, nieregularnie wcinanym brzegu. Kolce do 1 cm, brązowoochrowe do ciemnoczerwonobrązowych; trzon jasnobrązoworóżowy, u nasady zielononiebieski. W Polsce niegdyś uznany za wymarły, później odnaleziony na kilku stanowiskach; ściśle chroniony.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
15 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (6), pomorskie (4), mazowieckie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Sarniaka sinostopego można pomylić z kolczakówką piekącą. Sarniak rośnie pod drzewami liściastymi, ma inną barwę miąższu i trzon u nasady zielononiebieski, a piekąca – młoda biała z krwistoczerwonymi kroplami – wyrasta w górskich borach pod sosnami i świerkami.