
Zdjęcie: Bernypisa · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Nathan Wilson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Darvin DeShazer / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Anneli Salo · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Kolczakówka piekąca
Hydnellum peckii
Młody kapelusz jest pilśniowaty, biały i pokryty krwistoczerwonymi kroplami wydzieliny, z wiekiem rdzawobrązowieje do brązowoczarnego. Białe kolce stają się purpurowobrązowe. Korkowaty, różowy do rdzawego miąższ ma palący, ostry smak. Rośnie latem i jesienią w górskich lasach iglastych pod sosnami i świerkami; ściśle chroniona.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
26 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (16), dolnośląskie (4), śląskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Sarniaka sinostopego można pomylić z kolczakówką piekącą. Sarniak rośnie pod drzewami liściastymi, ma inną barwę miąższu i trzon u nasady zielononiebieski, a piekąca – młoda biała z krwistoczerwonymi kroplami – wyrasta w górskich borach pod sosnami i świerkami.
Kolczakówki kasztanowata i piekąca mają za młodu biały kapelusz pokryty czerwonymi kroplami, a później brązowieją. Kasztanowata ma łagodny, mączny smak i zapach, a piekąca – palący, ostry miąższ, różowy do rdzawego; obie są ściśle chronione.
Różnoporek dwuwarstwowy, podobnie jak kolczakówka piekąca, wydziela czerwone krople, ale ma spód z porami, a nie z kolcami. Rośnie na zakopanym drewnie liściastym, np. resztkach pniaków w trawnikach, a kolczakówka – na ziemi w górskich borach pod sosnami i świerkami.


