
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Myrabella · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: amadej trnkoczy (amadej) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: caspar s · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Kolczakówka kasztanowata
Hydnellum ferrugineum
Kapelusz 5–11 cm, nieregularny, za młodu zamszowo-filcowaty, biały do białoróżowego, często z czerwonymi kroplami, później brązowawy. Kolce białawe, z wiekiem purpurowobrunatne; miąższ strefowany, o mącznym zapachu i smaku. Od podobnej kolczakówki piekącej różni się łagodnym smakiem. Rośnie od lipca do października w borach; ściśle chroniona.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
25 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (6), lubelskie (3), małopolskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Stare owocniki kolczakówki kasztanowatej można pomylić ze strefowaną. Strefowana ma lejkowaty, promieniście zmarszczony kapelusz z wyraźnymi, różnobarwnymi strefami, a kasztanowata – nieregularny, za młodu biały i zamszowy, często z czerwonymi kroplami, a jej miąższ pachnie mąką.
Kolczakówki kasztanowata i piekąca mają za młodu biały kapelusz pokryty czerwonymi kroplami, a później brązowieją. Kasztanowata ma łagodny, mączny smak i zapach, a piekąca – palący, ostry miąższ, różowy do rdzawego; obie są ściśle chronione.
Kolczakówka kasztanowata odróżnia się od dołkowanej ciemnordzawobrązową barwą i ciemnym trzonem, a młoda bywa biała do białoróżowej z czerwonymi kroplami. Dołkowana ma brązowiejący od środka kapelusz z białożółtym brzegiem i popękaną, jamkowatą powierzchnią oraz zapach przyprawy maggi.


