Zdjęcie: Brian Seitzman / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Matt Welter · CC BY-SA 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Bill Sheehan · CC BY-SA 4.0 · źródło: iNaturalist
Kolczakówka białobeżowa
Sarcodon underwoodii
Kapelusz 7–10 cm, czerwonawobrązowy, potem żółtawobrązowy, pokryty łuskami powiększającymi się z wiekiem; krótkie kolce z jaśniejszymi końcami. Biały miąższ po uszkodzeniu powoli różowieje, a po kilkunastu godzinach brązowieje; smak gorzki. Mykoryzowy z dębami. Jedyne polskie stanowisko z 1914 roku jest wątpliwe, mimo to gatunek objęto ścisłą ochroną.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Kolczakówka białobeżowa i sarniak szorstki mają łuskowate, brązowe kapelusze i gorzki miąższ. U kolczakówki biały miąższ po uszkodzeniu powoli różowieje, a potem brązowieje, a sarniak ma kolce purpurowobrązowe i szarozieloną do niebieskawozielonej nasadę trzonu.
Więcej z kategorii Pozostałe
