Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Davide Puddu / Mushroom Observer · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: MichelBeeckman / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pieniążkówka dębowa
Xerula pudens
Kapelusz 1,5–11 cm z szerokim garbem, brązowy do żółtobrązowego, pokryty aksamitnymi, złotorudymi włoskami; blaszki białe do kremowych, woskowate, odległe. Długi, bruzdowany trzon przechodzi w korzeń sięgający do zakopanego drewna. Rośnie od lipca do października w ciepłych, starych lasach liściastych przy dębach; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
35 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 27 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (8), śląskie (5), dolnośląskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieniążkówka dębowa ma suchy kapelusz bez zmarszczek, pokryty aksamitnymi, złotorudymi włoskami, i rośnie przy dębach w ciepłych, starych lasach. Pieniążkówka gładkotrzonowa ma kapelusz nagi, w wilgoci lepki i błyszczący, często pomarszczony; jest pospolita w buczynach.
Pieniążkówka jodłowa rośnie na drewnie i korzeniach jodeł, ma czekoladowy do czarnobrązowego kapelusz z dłuższymi, ciemnymi włoskami i owłosiony trzon. Pieniążkówka dębowa jest jaśniejsza, brązowa do żółtobrązowej, ze złotorudymi włoskami, i towarzyszy dębom w starych lasach liściastych.
Więcej z kategorii Pozostałe
