Pieniążkówka jodłowa

Oudemansiella melanotricha

Inne nazwy: Monetka ciemnotrzonowa, Pieniążkówka ciemna

Kapelusz 1–6 cm z szerokim garbem, czekoladowo- do czarnobrązowego, aksamitny od długich, ciemnych włosków. Blaszki białe, woskowate, rzadkie. Owłosiony, bruzdowany trzon w barwie kapelusza zwęża się w korzeń długości do 12 cm. Rośnie na drewnie i korzeniach jodeł, zwłaszcza na glebach wapiennych, np. w Pieninach.

Kategoria

Pozostałe

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

las iglasty, drewno

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las iglasty, drewno. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

7 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2017 r..

Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (3), łódzkie (1), podkarpackie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Pieniążkówka jodłowa

Pieniążkówka dębowa

Pieniążkówka jodłowa rośnie na drewnie i korzeniach jodeł, ma czekoladowy do czarnobrązowego kapelusz z dłuższymi, ciemnymi włoskami i owłosiony trzon. Pieniążkówka dębowa jest jaśniejsza, brązowa do żółtobrązowej, ze złotorudymi włoskami, i towarzyszy dębom w starych lasach liściastych.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoiglasty, drewnoliściasty

Zgłoś błąd w opisie