Zdjęcie: Achim Lammerts (Syntaxys) / Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas Large from Stourbridge, United Kingdom · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pieniążkówka gładkotrzonowa
Hymenopellis radicata
Inne nazwy: Błonoskórek korzeniasty
Kapelusz 4–12 cm z tępym garbem, często pomarszczony, w wilgoci lepki i błyszczący, ochrowy do żółtobrązowego; blaszki białe, rzadkie. Smukły trzon przechodzi w długi, korzeniasty odcinek, sięgający nawet 30 cm w głąb, do zagrzebanego drewna. Pospolita, zwłaszcza w buczynach, od czerwca do listopada; jadalna, lecz mało warta.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
249 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 5 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (88), wielkopolskie (27), śląskie (14).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieniążkówka dębowa ma suchy kapelusz bez zmarszczek, pokryty aksamitnymi, złotorudymi włoskami, i rośnie przy dębach w ciepłych, starych lasach. Pieniążkówka gładkotrzonowa ma kapelusz nagi, w wilgoci lepki i błyszczący, często pomarszczony; jest pospolita w buczynach.
Mokronóżka bukowa ma gładki kapelusz bez zmarszczek, z ostrzejszym garbkiem, i jest rzadka. Pieniążkówka gładkotrzonowa ma często pomarszczony, w wilgoci lepki kapelusz z tępym garbem, a jej trzon przechodzi w długi korzeń sięgający zagrzebanego drewna.
Więcej z kategorii Pozostałe
