
Zdjęcie: Enrico Tomschke · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Anna Baykalova (anna_ru) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Anna Baykalova / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Mikko Heikkinen · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Mleczaj piekący
Lactarius bertillonii
Duży, biały, delikatnie filcowaty kapelusz, po uciśnięciu pokrywający się pomarańczowymi plamami, rosnący pod brzozami na glebach wapiennych. Nie jest trujący, ale ze względu na bardzo palący smak mleczka uważany jest za niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
31 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (22), śląskie (5), mazowieckie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Mleczaj piekący i mleczaj chrząstka są z zewnątrz praktycznie nie do odróżnienia i grzybiarze zwykle biorą je za jeden gatunek. Piekący ma jeszcze ostrzejsze mleczko i rośnie raczej pod brzozami na wapieniu, chrząstka pod bukami; pewność daje mikroskop.
Oba mleczaje mają owłosione kapelusze i bardzo ostre mleczko, ale mleczaj piekący jest dużo jaśniejszy — biały — a po uciśnięciu pokrywa się pomarańczowymi plamami. Mleczaj wełnianka ma różowawy kapelusz z kosmatym brzegiem. Piekący nie jest trujący, lecz niejadalny.
Mleczaj różowoblaszkowy ma blaszki różowiejące z wiekiem i różowawe plamy na kapeluszu, a rośnie pod topolami i wierzbami. Mleczaj piekący nie ma różowych tonów: jego biały, filcowaty kapelusz po uciśnięciu plami się na pomarańczowo, a grzyb rośnie pod brzozami.


